Qayyim's day(s) out..

Yippeeee...dah boleh jalan-jalan macam dulu. Saya memang kaki jalan (kaki memang untuk berjalan kan?), so bila dah dapat keluar berjalan-jalan seperti dulu (read: sebelum bersalin) terasa legaaa yang tak terkata.haha..

Elok je habis berpantang, hari ke-45 kami dah bawak Qayyim keluar. Destinasi bajet  wajib tak lain dan tak bukan mestilah rumah tok mama dia. Nama pun cucu sulung, haruslah family Mr Hasnul excited tunggu kepulangan budak debab ni.hehe~

Mommy cuba buat pose 'Yay, kami dah boleh keluar jalan2!!!!'  , tapi budak debab tarik muncung...huhu

Oh, itu cerita minggu lepas. Minggu ni pulak, Qayyim dah pandai keluar malam.hehe. Since adik saya yang duk Egypt tu dah nak habis cuti, kami satu family keluar untuk dinner kat Restoran Bunga Naga. Alaa..yang masakan dia semua letak buah naga tu. Eh, tak semua menu ada buah naga..tapi yang special kat situ buah naga tu lah. Restoran tu pernah masuk dalam Jalan-jalan Cari Makan tahun lepas kalau tak silap. Ok jugaklah restoran tu, tak ramai orang, sesuai untuk bawak baby, service bagus (maybe sebab dah order nak reserve awal kot), dan makanan pun sedap dengan harga yang berpatutan. Qayyim pun baik sangat, tidor je sepanjang kami dinner. Selesa agaknya duduk dalam stroller baru. *Stroller dengan carrier a.k.a carseat tu baru je beli minggu lepas, pastu sebab tak keluar mana-mana sepanjang minggu, saya tolak jugak dia naik stroller pusing-pusing dalam rumah. Biasalah, saya kan excited lebih.hehe~*

Ooohooi..selesanya 'katil' ni..

The next day, saya pergi melawat Shilla (my friend since UPM) yang baru dapat baby girl. Best gila kot jumpa kawan-kawan lama (Mimah pun join sekali). Dulu duk merapu-merepek je zaman belajar, sekarang masing-masing dah ada anak. Seriyes rasa macam tak percaya. Tapi kawan-kawan saya still macam dulu. Walaupun dah keja, dah berubah status, merapu-merepek tetap tak boleh nak pisah. The evening was filled with laughter. Happy gila rasa. Qayyim? Macam biasa..asal bawak jalan je, dia tidor.. Kesian Safiya duk toleh-toleh tengok 'Abang' Qayyim, tapi 'Abang' Qayyim tak layan. Warak la tu..taknak tengok perempuan.haha.

Bila letak dia sebelah Safiya, baru perasan, dah besaaaar anak mommy ni. Safiya 19 days old, Qayyim 53 days old. Beza sebulan je dorang. 

Hari ni, keluar lagi. Mula-mula pergi airport hantar baba, baba ada konvensyen apa ntah kat KL, pastu singgah rumah Tokwan sebab Tokwan tak tengok lagi cicit dia yang sorang ni. Tak tau pulak Qayyim ni  cicit yang keberapa. Malas nak kira. Yang penting Tokwan cakap Qayyim comel, macam mak dia.wakakakakakakka.. Terima kasih Tokwan!!hehe. Saya suka kalau orang cakap Qayyim macam saya. At least cakaplah hidung ke, mulut ke, jari ke apa-apa ke macam saya, mesti saya akan rasa hepi. Ye lah, dah penat-penat mengandung susah payah, nak jugak tengok gene saya yang diwarisi oleh dia.hehe. Mata dia memang sah-sah tak sama dengan mata saya. Tapi tak tau la kan, budak-budak ni muka dia macam berubah cepat.*dengan harapan menggunung, bila Qayyim besar, he will have my resemblance*

Hidung kami sama kan? Kan?

Disebabkan Qayyim masih terlalu kecil, we tried to avoid him from public places. Tapi susahlah..sebab mama dengan papa dia banyak urusan nak buat kat tempat-tempat awam, kalau nak tinggal kat rumah, macam susahkan orang nak jaga dia. Lagipun dia breastfeeding, leceh sikit la nak simpan-simpan stok semata-mata nak keluar setelkan urusan (read: shopping, dating, etc..etc..hehe). Tunggulah dah ada breastpump nanti senang sikit kot.


 Ok cerita habis disini. Tiba-tiba takda mood nak sambung. Bye!