Saya dah plan, memandangkan sini raya dulu, bolehlah saya skype dengan bonda dan keluarga tersayang di pagi raya tu..kalau sini pukul 8, Malaysia pukul 2, elok-elok la tu..boleh tengok mama kacau rendang, Hisan pasang langsir, dik an buat kuih, baba isi duit dalam sampul..agak-agak sedih ke tak masa tu? Nak nangis ke tak payah eh?..
Saya memang terer untuk tidak menangis pada saat-saat yang sepatutnya menangis. Contoh, masa hantar mr hasnul dulu, Bang Jad punya semangat tunggu nak shoot gambar saya nangis, tapi mana ada nangis pun, walaupun masa tu tak tau bila akan bertemu lagi..saya senyum je sampai balik rumah..Tapi bila dalam bilik..hehehe..mana orang nampak kan?
Sama jugak masa family hantar saya kat airport..mula-mula saya ok je..tak nangis pun..tapi sebab semua orang (mama, mak tok, tok wan ,abah) nangis, barulah saya rasa nak nangis..tapi itupun dorang tak nampak..sebab saya nangis dalam flight..2-3 orang stewardess tegur tanya ok ke tak..maybe dorang ingat saya ada penyakit fobia naik kapalterbang..takpe, stewardess tu tak kenal saya..
So, nak nangis ke tak payah nanti? Ke nak buat-buat gelak kuat-kuat, bukak cerita lawak-lawak supaya semua orang hepi?..Hmm..Kita tunggulah macam mana nanti...takleh over-confident..Eh, sebenarnya tak payah buat-buat hepi, sebab saya memang tengah hepi..Ramadhan kali ni sangat bermakna, sebab telah meninggalkan kesan dalam diri saya..syukur, termakbul juga doa saya, insan yang hina dina ini..
Masih tak mampu untuk mengucapkan 'Selamat Hari Raya'..hati belum
Selamaat..ha..haaar..haaaaari.........
Selamat Hari Isnin!!!!..
pic from here


